W nawiązaniu do obchodzonego 15 października Światowego Dnia Żywienia Dojelitowego i Pozajelitowego, eksperci różnych specjalności oraz pacjent objęty opieką poradni żywienia dojelitowego w warunkach domowych dzielą się swoimi doświadczeniami związanymi ze stosowaniem żywienia dojelitowego. Przychodnia znajduje się w nowoczesnym budynku Centrum Medycznego PROMEDICA, który został oddany do użytku w 2017 roku. Budynek położony jest w bliskim sąsiedztwie rzeszowskiego Klinicznego Szpitala Wojewódzkiego Nr 2 im. Św. Jadwigi Królowej, co jest znacznym ułatwieniem komunikacyjnym dla pacjentów. czwartej doby pobytu w OIT, może poprawić wyniki leczenia krytycznie chorych” • Lancet • „Żywienie pozajelitowe powinno być podane jako dodatkowe do już uprzednio stosowanego żywienia dojelitowego w sytuacji, gdy pacjent w ciągu 3 dni żywienia nie jest w stanie otrzymać zaplanowanej ilości składników odżywczych” Zgodnie z § 6 ww. zarządzenia, kwalifikacja pacjenta do żywienia dojelitowego musi odbywać się w szpitalu (lub w poradni prowadzącej leczenie żywieniowe - dotyczy to zwłaszcza pacjentów, którzy są w trakcie żywienia dojelitowego kompletną dietą przemysłową w warunkach domowych i zostali przyjęci do ZOL), gdzie wykonywane są niezbędne badania do postawienia diagnozy i Leczenie w warunkach domowych jest bardziej komfortowe dla chorego. Podkreśla się, że jakość życia pacjenta to podstawowe czynniki wpływające na każdą terapię. Żywienie dojelitowe w warunkach domowych może być trudne i wymaga odpowiedniego przygotowana pacjenta oraz jego rodziny. Do takiego sposobu żywienia pacjenta kwalifikuje szpital lub poradnia żywieniowa. Żywienie dojelitowe w warunkach domowych (specyfika, organizacja, personel prowadzący, monitorowanie) lek. Paweł Iwanicki 09.40 – 10.00 Doustne diety przemysłowe. Diety przemysłowe dojelitowe. Sposoby podaży żywienia dojelitowego mgr Karolina Goral 10.00 – 10.20Badania pomocnicze oceniające skład ciała, wydolność, metabolizm XGbram. Żywienie dojelitowe - PEG Odpowiedz Posty: 1 • Strona 1 z 1 Żywienie dojelitowe - PEG autor: Tomek » wtorek 13 mar 2012, 11:08 Załączniki ( KiB) Przeglądany 5642 razy Więcej informacji: Tomek Posty: 813Rejestracja: środa 09 lis 2011, 22:09 Na górę Odpowiedz Posty: 1 • Strona 1 z 1 Wróć do Opieka - praktyczne porady Przejdź do: Kto jest online Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość KategorieMonika Rydlewska - 10:07, 29 lipca 2022 Domowe żywienie dojelitowe jest wskazane w przypadku, gdy chory nie może przyjmować pokarmu w sposób naturalny/ fot. Freepik W przebiegu szeregu chorób zdarza się, że pacjent – z różnych przyczyn – nie jest w stanie odżywiać się naturalnymi sposobami. Bywa i tak, że odżywianie, choć jest możliwe, nie dostarcza organizmowi wystarczającej ilości substancji odżywczych. Wówczas lekarze rozważają zastosowanie żywienia dojelitowego. Jeśli nie ku temu przeciwwskazań, chorzy mogą skorzystać z tej formy terapii w domu. Dla części pacjentów domowe żywienie dojelitowe ma charakter czasowy. I – w zależności od indywidualnej sytuacji chorego – może trwać od kilkunastu tygodni do kilku lat. Z czasem jednak ich przewód pokarmowy ma szanse wrócić do pełnej sprawności. Lekarze wymieniają w tej grupie np. pacjentów onkologicznych, niektórych pacjentów po udarach mózgu, dzieci z rozszczepami krtani czy wadami przełyku. Część chorych jednak terapii żywieniowej będzie wymagała do końca życia, np. przy zaawansowanych guzach przełyku, żołądka, itp., ciężkich naczyniowych uszkodzeniach mózgu, ciężkim dziecięcym porażeniu mózgowym. W wielu przypadkach występuje kilka przyczyn niedożywienia oraz kilka przyczyn uniemożliwiających przyjmowanie pokarmu naturalną drogą. Wskazań do prowadzenia żywienia dojelitowego jest wiele. Poniżej przedstawiamy część z nich. Gdy nie można pokryć zapotrzebowania organizmu na substancje odżywcze i energię Dojelitową terapią żywieniową w warunkach domowych obejmowani są między innymi pacjenci, którzy z różnych względów nie mogą dostarczyć organizmowi koniecznej ilości substancji odżywczych z naturalnie przyjmowanym pokarmem czy pokryć zapotrzebowania energetycznego organizmu. Może się tak dziać w przebiegu różnych chorób, zaburzających zdolność połykania. Są wśród nich: uszkodzenia pnia mózgu z objawami zespołu opuszkowego o podłożu naczyniowym czy choroby neuronu ruchowego (np. stwardnienie zanikowe boczne); udary mózgu; guzy mózgu; urazy mózgu; choroby przebiegające z otępieniem (np. choroba Alzheimera); choroby układu pozapiramidowego (np. choroba Parkinsona, choroba Huntingtona); uszkodzenia nerwów czaszkowych, np. nerwu podjęzykowego w polineuropatiach; choroby mięśni – dystrofie mięśniowe, miotonia; utrwalone zaburzenia połykania w przebiegu encefalopatii anoksyczno-ischemiczna; schorzenia złącza nerwowo-mięśniowego, miastenia, dystrofia Duchenne’a, dystrofia oczno-gardłowa, dystrofia Fakuyamy; dziecięce porażenie mózgowe; choroby chromosomalne z uszkodzeniem układu nerwowego; wady wrodzone i okołoporodowe; achalazja przełyku; uchyłki przełyku; znaczne zwężenia przełyku (np. po chemicznym oparzeniu, w chorobie popromiennej); przetoki górnego odcinka przewodu pokarmowego; dysfagia w przebiegu guzów twarzoczaszki, szyi, przełyku , żołądka, śródbrzusza, trzustki; ciężkie zapalenie śluzówek górnej części przewodu pokarmowego w przebiegu radioterapii; dysfagia u chorych z wyniszczeniem w trakcie opieki paliatywnej; dysfagia w przebiegu AIDS, zapalenia mózgu, poszczepiennego; amyloidza; dysfagia w toczniu rumieniowatym; zwężenie przełyku w przebiegu epidermolisys bullosa; Zwiększone zapotrzebowanie na substancje odżywcze Kolejną grupą schorzeń, w których domowe żywienie jelitowe jest wskazane, są te, w których zwiększa się zapotrzebowanie na składniki odżywcze, lecz nie ma możliwości, by pokryć je naturalnym przyjmowaniem pokarmu. W tej grupie jako wskazanie do domowego żywienia dojelitowego wskazuje się: dyskinezy pląsawicze w chorobie Parkinsona; nasilone ruchy pląsawicze w chorobie Parkinsona; przewlekłe biegunki; nieswoiste zapalenia jelit; kacheksję płucną u chorych z POChP (przewlekła obturacyjna choroba płuc) – w tym pacjentów korzystających z domowej repiratoroterapii; zespół oskrzelowo-płucny; zaawansowaną kacheksję kardialną; długotrwałą rekonwalescencję chorych po urazach wielonarządowych, oparzeniach, powikłanym leczeniu operacyjnych mukowiscydozę. Problemy z trawieniem i wchłanianiem substancji odżywczych Domowe żywienie dojelitowe jest również wskazane wówczas, gdy zaburzenie odżywiania dotyczy nie kłopotów z naturalnym przyjmowaniem pokarmu, ile zaburzeń związanych z jego trawieniem lub wchłanianiem składników pokarmowych. Problem ten występuje w szczególności przy: zespole krótkiego jelita; zespołach złego wchłaniania; ubocznych skutkach chemioterapii; ostrych zapaleniach trzustki; skrajnym wyniszczeniu wskutek psychogennego zaburzania odżywiania; zaburzeniach motoryki przełyku i żołądka (przewlekła atonia żołądka); ciężkich alergiach pokarmowych; Żywienie dojelitowe stosuje się również przy zapobieganiu niedożywieniu w niektórych schorzeniach wieku dziecięcego, w trakcie terapii onkologicznej, przy wadach wrodzonych, nieadekwatnej doustnej podaży kalorii. Do żywienia dojelitowego włączani są też pacjenci cierpiący na wrodzone wady i schorzenia metaboliczne oraz niektórzy chorzy z zaburzeniami pracy trzustki. Źródło: 1. Domowe żywienie dojelitowe pacjentów dorosłych, red. Katarzyna Karwowska, Marek Kunecki, Anna Zmarzły, Wydawnictwo Continuo, Wrocław 2016 Dziękujemy, że przeczytałaś/eś do końca nasz artykuł. Jeżeli Cię zainteresował, to bądź na bieżąco i dołącz do grona obserwujących nasze profile społecznościowe. Obserwuj Facebook, Obserwuj Instagram. 07 października 2019 19:54 Odpowiednio zbilansowana dieta jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania organizmu. W przypadku niektórych jednostek chorobowych pacjenci tracą możliwość tradycyjnego przyjmowania pokarmów. W takich warunkach dochodzi do stopniowego wyniszczania organizmu z powodu niedostatecznej podaży podstawowych składników odżywczych oraz pogłębiających się niedoborów niezbędnych witamin i to jest żywienie pozajelitowe i w jaki sposób jest podawane?Żywienie pozajelitowe to inaczej żywienie parenteralne. Polega ono na dostarczaniu wszystkich niezbędnych składników odżywczych do naczynia krwionośnego. Wówczas pomija się przewód pokarmowy. Z tego powodu mieszanina musi być jałowa. Najczęściej żywienie parenteralne stosuje się w szpitalach, jednak niekiedy pacjenci mogą być żywieni w ten sposób we własnych potrzebne składniki tworzą mieszaninę, która podawana jest przez cewnik żylny wszczepiony do dużej żyły prowadzącej krew bezpośrednio do serca. Mamy wtedy do czynienia z centralnym żywieniem pozajelitowym. Obwodowe żywienie pozajelitowe różni się tym, że mieszaninę podaje się przez kaniulę wprowadzoną do cieńszej żyły farmaceuty w żywieniu pozajelitowymPreparaty do żywienia pozajelitowego wykonuje się w aptece szpitalnej. Farmaceuta szpitalny odpowiada za sporządzenie mieszaniny przeznaczonej do żywienia. Musi być ona wykonana w warunkach aseptycznych, a następnie prawidłowo oznakowana. Do jego zadań należy również zadbanie o odpowiednie przechowywanie do czasu, aż mieszanina zostanie przekazana na oddział szpitalny lub do domu sporządzaniu preparatu konieczne jest zachowanie odpowiednich procedur. Bardzo ważna jest kolejność dodawanych substancji i zastosowanie składników w odpowiednich do zastosowania żywienia pozajelitowegoWedług wytycznych Europejskiego Towarzystwa Żywienia Pozajelitowego i Dojelitowego – ESPEN żywienie pozajelitowe można zastosować, gdy żywienie dojelitowe jest niewystarczające i przewiduje się, że żywienie parenteralne może wpłynąć na stabilizację i poprawę sprawności pacjenta oraz jakości życia. Również istotna jest chęć ze strony pacjenta na stosowanie tego rodzaju odżywiania. Mogą z niego korzystać zarówno dzieci, jak i część pacjentów żywionych pozajelitowo stanowią osoby cierpiące na zespół krótkiego jelita. Do innych wskazań należą martwicze zapalenie jelit, powikłania po chemioterapii, ciężkie urazy lub oparzenia, zaburzenia motoryki jelit, choroby zapalne jelit, ostre zapalenie trzustki. W przypadku wcześniaków z niedojrzałością przewodu pokarmowego także stosuje się żywienie zawiera mieszanina przeznaczona do żywienia pozajelitowego?W skład mieszaniny wchodzą wszystkie niezbędne składniki odżywcze dostosowane do stanu pacjenta. Są to białka, tłuszcze, węglowodany, witaminy, elektrolity i pierwiastki śladowe. Mają postać prostych związków, aby mogły zostać łatwo wykorzystane przez tkanki. Należy również pamiętać o tym, że głównym składnikiem takiego preparatu jest woda. W zależności od stanu, w jakim znajduje się pacjent, do organizmu na dobę dostarcza się 0,11–0,25 g N/kg mc. oraz 25–35 kcal/kg parenteralne w domuStosowanie preparatów do żywienia pozajelitowego w domu jest możliwe u pacjentów, których stan pozwala na opuszczenie szpitala. Najpierw jednak muszą oni zostać zakwalifikowani do takiego leczenia żywieniowego. Odbywa się to w szpitalu. Następnie pacjent lub jego opiekun musi odbyć szkolenie, na którym uczy się prawidłowego wykonywania wszystkich czynności związanych z żywieniem przeznaczone do żywienia są dostarczane do pacjentów nieodpłatnie. Tak samo, jak niezbędny sprzęt i środki opatrunkowe. NFZ finansuje również opiekę lekarską oraz jednego preparatu trwa większą część doby, dlatego wygodnym rozwiązaniem jest przenośna pompa infuzyjna, dzięki której pacjent ma większą swobodę i może prowadzić prawie normalny tryb życia. Niestety, takie pompy nie są dnia codziennegoGłównym problemem osób żywionych pozajelitowo jest brak swobody ruchu. Przez kilkanaście godzin dziennie są oni podłączeni do kroplówki i nie mogą funkcjonować tak, jak osoby odżywiające się tradycyjnie. Pacjenci mają często zakłócony rytm snu. Ciężko jest wygodnie spać, mając podłączony zestaw do infuzji (czytaj więcej: Pompy infuzyjne do podawania leków – co dzięki niej zyskujemy?)Żywienie pozajelitowe utrudnia uprawianie sportów, pływanie czy podróżowanie. Wiele osób nie może również wykonywać swojej pracy. Dużym problemem jest również akceptacja tego, w jakim stanie znajduje się pacjent. Niektórzy wstydzą się tego, przez co trudniej jest im funkcjonować w aspekty produkcji leków do żywienia dojelitowego i pozajelitowego przez aptekę szpitalną. Agnieszka Zimmermann, Rafał Zimmermann, Robert Szyca. Farm Pol, pozajelitowe u dzieci. Justyna Laskowska. Farm Pol, pozajelitowe w domu. Marek Lichota. Polskie towarzystwo Żywienia Pozajelitowego, Dojelitowego i parenteralne w opiece paliatywnej w warunkach domowych. Opis przypadku. Marzena Swoboda-Dzideczek, Janusz Sznajder, Tatiana Patrycja Ciabach – studentka V roku farmacji Żywienie dojelitowe to integralna część procesu leczenia w sytuacji, gdy dostarczanie składników odżywczych do organizmu drogą doustną jest niemożliwe lub niewystarczające. Wówczas, zarówno w warunkach szpitalnych, jak i domowych, stosuje się wybrany rodzaj żywienia dojelitowego i pozajelitowego. To jednak oznacza koszty, które po opuszczeniu placówki, pacjent będzie zmuszony ponosić. Ile kosztuje żywienie pozajelitowe? Cena oraz refundacja zależą od wielu czynników, o których przeczytasz w poniższym artykule. Na czym polega żywienie dojelitowe? Na początku warto dokładnie wyjaśnić, czym jest żywienie dojelitowe i jakie są jego rodzaje. Przede wszystkim polega ono na dostarczaniu do organizmu substancji odżywczych, wody, białka, pierwiastków i elektrolitów drogą inną niż doustna. W tym celu stosuje się różne metody. Jedną z najbardziej popularnych, stosowanych w przypadku leczenia krótkotrwałego jest zgłębnik wprowadzany do żołądka, dwunastnicy lub jelita przez nos. Jeżeli leczenie trwać będzie dłużej, stosuje się tzw. przetokę odżywczą, a więc gastrostomię (cewnik wprowadzony do żołądka) lub mikrojejustomię (cewnik wprowadzany do jelita cienkiego). Żywienie dojelitowe jest możliwe tylko wówczas, gdy przewód pokarmowy pacjenta funkcjonuje prawidłowo. Przeciwwskazaniem jest jego niedrożność, biegunka, wstrząs itd. Kiedy stosuje się żywienie dojelitowe? Żywienie dojelitowe stosuje się zwykle u pacjentów cierpiących z powodów neurologicznych i onkologicznych, np. udarów głowy, SLA, choroby Alzheimera, udarów mózgu, demencji, choroby Parkinsona, zapaleń skórno-mięśniowych. Oraz w przypadkach paliatywnych i przy wczesnym rozpoczęciu żywienia po operacji, chemioterapii lub radioterapii. Wskazaniem do tego rodzaju żywienia są również wyniszczenia spowodowane chorobą, np. AIDS, przebytymi chirurgicznymi zabiegami twarzo-czaszki oraz różnego rodzaju urazami okolicy ustno-gardłowej. Żywienie dojelitowe a pozajelitowe Nim przejdziemy do kwestii refundacji żywienia dojelitowego, musimy wyjaśnić, czym różni się ono od żywienia pozajelitowego. To drugie, tak, jak w przypadku żywienia dojelitowego, stosuje się je po to, by dostarczyć do organizmu pacjenta niezbędne składniki odżywcze. W tym wypadku jednak są one podawane drogą dożylną, głównie w sytuacjach długotrwałych zaburzeń odżywiania i wchłaniania. Leczenie żywieniowe – refundacja Zarówno w szpitalu, jak i w hospicjum lub w domu u pacjenta może być stosowane żywienie dojelitowe. Koszt takiego żywienia może pokryć NFZ, oczywiście pod pewnymi warunkami. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że refundacja opiera się na systemie jednorodnych grup pacjentów, a NFZ okrywa koszt leczenia choroby podstawowej i procedur dodatkowych, które dolicza się do procedury podstawowej. Zasada ta obejmuje zarówno żywienie pozajelitowe, jak i żywienie dojelitowe. Refundacja żywienia przez zgłębnik jest możliwa w przypadku żywienia trwającego krócej niż 30 dni. W przypadku dłuższego okresu leczenia żywieniowego refundowane jest żywienie przez stomię. Podobnie przedstawia się żywienie pozajelitowe. Refundacja NFZ żywienia przez żyłę obwodową stosowana jest w przypadku leczenia krótszego niż 15 dni. W dłuższym leczeniu żywieniowym pozajelitowym refundowane jest żywienie przez żyłę centralną. Kwalifikacja Leczenie żywieniowe to procedura, która ma znaczący wpływ na zdrowie i życie pacjenta. Dla chorych, którzy opuszczają szpital i wychodzą do domu jest to często droga konieczność. Ile kosztuje żywienie dojelitowe lub żywienie pozajelitowe? Koszt leczenia dojelitowego w warunkach domowych jest całkowicie refundowany. By uzyskać refundację, pacjent musi spełnić kilka wymagań. Przede wszystkim musi mieć założony sztuczny dostęp do przewodu pokarmowego oraz prawidłowo wystawione skierowanie do Poradni Żywieniowej. Niezbędne jest również ubezpieczenie zdrowotne, które pozwoli sfinansować żywienie pozajelitowe. NFZ sfinansuje: dostawę produktów, sprzętu i niezbędnych środków opatrunkowych do domu chorego oraz bezpłatną opiekę lekarską i pielęgniarską prowadzoną w zakresie żywienia. Usługi żywienia dojelitowego w warunkach domowych świadczone są przez specjalistyczne ośrodki zdrowia. W procesie kwalifikacji pacjenta do refundowanego leczenia żywieniowego uwzględnia się nie tylko wskazania medyczne, ale także możliwości, by w warunkach domowych realizować żywienie pozajelitowe. Refundacja NFZ może nie być możliwa w przypadku złych warunków bytowych, pacjentów samotnych i pozbawionych opieki albo niebędących w stanie odbyć szkolenia w zakresie tej metody żywienia. Decyzja w każdym przypadku jest indywidualna. Leczenie żywieniowe dla wielu chorych jest jedynym ratunkiem i szansą na życie. Niestety, w wielu przypadkach wiąże się z ogromnym ograniczeniem. W przypadku leczenia pozajelitowego przetaczanie mieszaniny żywieniowej trwa nawet do 20 godzin na dobę! Przez cały ten czas pacjent jest przywiązany do wiszącej na stojaku kroplówki i musi przebywać w domu. Oczywiście, istnieje możliwość zakupu specjalnej, przenośnej pompy infuzyjnej, która pozwoli na swobodne opuszczanie mieszkania i powrót do zawodowej aktywności. Jej cena wynosi jednak około 4 tysięcy złotych, co często wykracza poza możliwości pacjentów. Zbyt drogie są również specjalne przewody do podaży kroplówek, których miesięczny koszt przekraczać może nawet tysiąc złotych. Wydatków tych nie pokrywa NFZ. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Zamieszczone tu materiały w żadnej mierze nie zastępują profesjonalnej porady medycznej. Przed zastosowaniem się do treści medycznych znajdujących się w serwisie należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Domowe żywienie dojelitowe pacjentów dorosłych Anna Zmarzły, Katarzyna Karwowska, Marek Kunecki ISBN 978-83-62182-59-6 Oprawa miękka Ilość stron 140 Wydanie I Rok wydania 2016 Zaangażowanie nauk podstawowych, przemysłu farmaceutycznego oraz działalność coraz liczniejszych ośrodków stosujących leczenie żywieniowe na całym świecie pozwoliły osiągnąć obecny poziom wiedzy oraz możliwości praktycznych żywienia pozajelitowego i dojelitowego. Poza tym w ostatnich latach można zaobserwować istotną zmianę w świadomości "świata lekarskiego" - coraz powszechniej dostrzegane jest znaczenie stanu odżywienia dla przebiegu i wyników leczenia. Pojawiły się prawne regulacje zobowiązujące do zapewnienia prawidłowego żywienia chorych, przez co przedstawiciele niemal wszystkich dyscyplin medycznych są zmuszeni do zainteresowania się problemami żywienia swoich pacjentów, w tym stosowania agresywnych metod leczenia żywieniowego. Podawanie mieszaniny odżywczej do przewodu pokarmowego przez sztucznie wytworzony dostęp (zgłębnik lub przezskórną przetokę) jest optymalnym sposobem żywienia chorych, którzy nie mogą jeść w sposób naturalny (gryźć, połykać, przemieszczać kęsy pokarmu przez przełyk do żołądka, następnie do dwunastnicy i jelita) z powodu czynnościowych lub organicznych zaburzeń wymienionych czynności. Występują one najczęściej w przebiegu chorób nowotworowych (guzy głowy i szyi, przełyku, żołądka), neurologicznych (dysfagie neurogenne), powikłań urazów (oparzenia chemiczne przewodu pokarmowego). U znacznej części chorych zaburzenia te mają charakter przewlekły lub nieodwracalny. W tych przypadkach konieczne jest utrzymywanie sztucznego żywienia do przewodu pokarmowego, określanego jako żywienie dojelitowe lub enteralne, długotrwale, często do końca życia chorego. Domowe żywienie dojelitowe pacjentów dorosłych to druga po Domowym żywieniu pozajelitowym publikacja opracowana przez specjalistów i pionierów żywienia klinicznego, którzy pragną przyczynić się do podniesienia poziomu wiedzy na temat tej dynamicznie rozwijającej się dziedziny wśród personelu medycznego oraz osób stosujących tę metodę w warunkach domowych. Niniejsza publikacja jest skierowana głównie do żywieniowców, którzy zajmują się lub zamierzają zająć żywieniem dojelitowym w domu chorego. Poruszane w niej zagadnienia mogą również okazać się przydatne dla osób (lekarzy, pielęgniarek, dietetyków), które poszukują wiedzy, zwłaszcza praktycznej, koniecznej do prawidłowego prowadzenia żywienia dojelitowego w każdych okolicznościach. SPIS TREŚCI: 1. Historia żywienia dojelitowego w warunkach domowych 2. Wskazania do żywienia dojelitowego w warunkach domowych 3. Kwalifikacja chorego do domowego żywienia dojelitowego w warunkach domowych 4. Dostęp do żywienia w domowym żywieniu dojelitowym 5. Pielęgnacja dostępu do żywienia dojelitowego 6. Powikłania żywienia dojelitowego. Zapobieganie, rozpoznawanie, zasady leczenia 7. Dojelitowe diety przemysłowe 8. Zasady podaży diet przemysłowych do zgłębników 9. Monitorowanie żywienia dojelitowego prowadzonego w warunkach domowych 10. Edukacja pacjenta i opiekuna w domowym żywieniu dojelitowym 11. Zasady podawania leków chorym żywionym enteralnie 12. Personel prowadzący dojelitowe leczenie żywieniowe w domu. Kwalifikacje i obowiązki 13. Finansowanie domowego żywienia dojelitowego. Rozliczenia ośrodka żywienia dojelitowego w domu z płatnikiem. Dokumentacja medyczna 14. Długotrwałe żywienie dojelitowe w ramach opieki długoterminowej, w tym hospicyjnej Masz pytania ? Chętnie na nie odpowiemy e-mail: allegro@ tel. 58 346 20 14 Pon. - Pt Polskie Księgarnie Specjalistyczne ul. Grota Roweckiego 4A (boczna od Kartuskiej 68) 80-108 Gdańsk Wysyłka Książki wysyłamy do 72h od momentu otrzymania wpłaty. Uwaga!Jeżeli chcesz mieć pewność, że książka do Ciebie dotrze - wybierz przesyłkę rejestrowaną (kurier, paczkomat, Paczka 48, list polecony ekonomiczny, list polecony priorytetowy). Zwykły list ekonomiczny i priorytetowy nie jest przesyłką rejestrowaną i nie można śledzić jej historii. Księgarnia nie odpowiada za zagubienie nierejestrowanych przesyłek pocztowych przez Pocztę. Gdy zamawiasz różne książki i nie wiesz ile zapłacić za przesyłkę - skontaktuj się z nami! Konto bankowe ING Bank Śląski86 1050 1764 1000 0022 6711 2965 Regulamin Zanim dokonasz zakupu, wejdź na stronę "o mnie" i zapoznaj się z regulaminem. Dokonanie zakupu w księgarni medicon-pl jest jednoznaczne z akceptacją regulaminu.

żywienie dojelitowe w warunkach domowych forum